Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

[Αγαπάς για ν΄αγαπάς.]

Αυτή την ιστορία την λέω πάντα,την έχω γράψει και πολλοί από σας την έχετε ακούσει χιλιάδες φορές,μ'αρέσει όμως τόσο πολύ.

Στο μάθημα της Αγάπης ένα κορίτσι είπε ένα βράδυ:<< Ξέρω γιατί απελπίζομαι τόσο συχνά.Είναι γιατί θέλω να με αγαπούν όλοι κι αυτό δεν είναι ανθρωπίνως δυνατόν.Θα μπορούσα να είμαι το πιο ζουμερό,το πιο γευστικό,το πιο συναρπαστικό ροδάκινο του κόσμου και να προσφέρομαι σε όλους.Ύπαρχουν όμως άνθρωποι που είναι αλλεργικοί στα ροδάκινα.Αυτοί θα θελήσουν ίσως να γίνω μπανάνα>>.Πόσο συχνά δε γινόμαστε μπανάνες για άλλους,που θέλουν ροδάκινα! Τι θλιβερή φρουτοσαλάτα. Είναι προτιμότερο να πεις στον άλλο: <<Λυπάμαι πολύ που δεν μπορώ να είμαι μπανάνα,θα το 'θελα πολύ να ήμουνα μπανάνα για σένα.Βλέπεις όμως, είμαι ροδάκινο>>

Και ξέρετε τι θα συμβεί; Αν περιμένετε αρκετά θα βρείτε κάποιον που του αρέσουν τα ροδάκινα.Και μετά θα μπορείτε να ζήσετε σαν ροδάκινο κι όχι σαν μπανάνα.Σκεφτείτε χάσιμο ενέργειας που έχει κανείς προσπαθώντας να γίνει μπανάνα όταν είναι ροδάκινο!

Λέο Μπουσκάλια,Να ζεις,ν'αγαπάς και να μαθαίνεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου